Strona Powiatu Żuromińskiego

Ogólna charakterystyka:
Zgodnie z definicją, szlak turystyki rowerowej jest to wytyczona w terenie trasa służąca do odbywania wycieczek rowerowych, oznakowana jednolitymi, zunifikowanymi znakami i wyposażona w urządzenia informacyjne, które zapewniają bezpieczne jej pokonywanie osobom o dowolnym poziomie umiejętności i doświadczeniu, o każdej porze roku, w każdych warunkach pogodowych, o ile szczególne warunki nie stanowią inaczej np. duże opady śniegu, powodzie, względy przyrodnicze na terenach chronionych. Właściwie opracowany i oznakowany szlak zapewnia łatwą orientację w terenie, poruszanie się użytkowników najdogodniejszymi (z punktu widzenia ruchu rowerowego i administratorów terenu) drogami oraz przejazd przez ciekawe z rozmaitych względów obszary. Szlak rowerowy może być atrakcyjną podstawą do organizowania wycieczek rowerowych dla małych grup (szkolnych, klasowych i innych) prowadzonych przez opiekunów zainteresowanych propagowaniem aktywnego spędzania wolnego czasu.

Dwa szlaki (zielony „Śliwkowa graniczna” i czarny „Wokół lasu”) o łącznej długości ponad 24 km tworzą spójną sieć, pozwalającą na samodzielne ułożenie trasy wycieczki o dowolnej długości. Obydwa szlaki mają formę zamkniętych pętli, z dwoma (położonymi biegunowo) punktami stycznymi. Oznakowanie szlaków daje możliwość podróżowania w obie strony pętli.

Drogi wykorzystane na szlaku zielonym charakteryzują się dobrą nawierzchnią gruntową, z nielicznymi (i okresowymi) przeszkodami w postaci dużych kałuż.

Drogi wykorzystane na szlaku czarnym charakteryzują się dobrą i bardzo dobrą nawierzchnią żwirową oraz dobrą nawierzchnią gruntową, z nielicznymi (i okresowymi) przeszkodami w postaci dużych kałuż. 

Szlak niebieski (”Nad Wkrą”) o schematycznym przebiegu: Żuromin – Brudnice – Bądzyn – Dziwy – Konopaty (Ośrodek Hodowli Zwierzyny „Konopaty”, Gościniec Myśliwski)) pełni dwojaką funkcję:

1. Dojazdową - jest dogodnym łącznikiem pomiędzy Żurominem a Konopatami

2. Krajoznawczą - przebiega przez interesujące tereny charakteryzujące się malowniczością krajobrazu.

Drogi wykorzystane na szlaku niebieskim charakteryzują się dobrą nawierzchnią asfaltową (około 60 % całego dystansu), z kostki betonowej fazowanej (około 15 % całego dystansu) i gruntową (około 25 % całego dystansu), z nielicznymi (i okresowymi) przeszkodami w postaci odcinków błotnistych i piaszczystych.

Na szlaku zlokalizowane są dwa newralgiczne ze względów bezpieczeństwa fragmenty:

1. początkowe kilkaset metrów szlaku wiedzie wzdłuż ruchliwej drogi wojewódzkiej numer 541 (ul. Lidzbarska).

2. skrzyżowanie trasy 541 z drogą prowadzącą do Sinogóry. Znajduje się ono na łuku ruchliwej drogi. Oznakowanie szlaku niebieskiego sugeruje skorzystanie z przejścia dla pieszych znajdującego się kilkadziesiąt metrów wcześniej, a następnie z około 100- metrowego chodnika, który umożliwia bezpieczne włączenie się do ruchu ogólnego już za kłopotliwym skrzyżowaniem.

Szlak niebieski stanowi rozwinięcie i uzupełnienie istniejącej od 2009 r. sieci szlaków (szlak zielony „Śliwkowa graniczna” i szlak czarny „Wokół lasu”) o łącznej długości ponad 24 km. Te trzy szlaki tworzą spójną sieć, pozwalającą na samodzielne ułożenie trasy wycieczki o dowolnej długości.

Szczególną wartością szlaków zielonego i czarnego jest ich położenie na terenie Górznieńsko-Lidzbarskiego Parku Krajobrazowego w okolicach miejscowości Konopaty, Płociczno, Sinogóra. Centrum sieci szlaków jest Ośrodek Hodowli Zwierząt „Konopaty” wraz z mieszczącym się tam ośrodkiem turystycznym „Gościniec Myśliwski”. W bezpośrednim sąsiedztwie ośrodka znajduje się bardzo interesująca i urokliwa leśna ścieżka dydaktyczna.
Szczególną wartością przyrodniczą szlaku „Nad Wkrą” jest bezpośrednie skomunikowanie z siecią oznakowanych szlaków zielonego i czarnego. W miejscowości Brudnice szlak niebieski ma na swoim przebiegu zabytkowy budynek i instalację elektrowni wodnej na rzece Wkra.

Oznakowanie szlaków jest czytelne i pozwala pewnie orientować się w ich przebiegu. Wszystkie zmiany kierunku szlaku są wyraźnie oznakowane, a używane do znakowania symbole i kolory są zgodne z instrukcją znakarską PTTK, obowiązującą w całym kraju.

Zdjęcia - szlak zielony i czarny:

Zdjęcia - szlak niebieski:

Znaki szlaku umieszczone są w znacznej większości na przydrożnych drzewach.

Jak korzystać ze szlaku?

Oto wyjaśnienie znaków określających przebieg szlaków rowerowych:

znaki mają postać kwadratu o boku długości 20 cm. Tło znaków zawsze jest białe. Symbol roweru i kontur znaku zawsze jest czarny. Kolory szlaków przyjęte przy oznakowaniu niniejszych szlaków to zieleń sygnałowa i czerń.

Do czytelnego wytyczenia szlaków użyto następujących znaków:

znak R-1a, „Wjeżdżasz na szlak” lub „Zakończyłeś jazdę szlakiem”.

Rozpoczęcie bądź zakończenie szlaku. Kółko jest w odpowiednim kolorze szlaku.

znak R-1, „Jesteś na szlaku”.

Potwierdzenie kierunku jazdy. Turysta powinien kontynuować jazdę daną drogą. Prostokąt jest w odpowiednim kolorze szlaku.

znak R-1b, „Zmiana kierunku jazdy”, „Na najbliższym rozwidleniu skręć w prawo lub w lewo (w zależności od wskazania strzałki)”.

Strzałka jest w odpowiednim kolorze szlaku. Taki znak jest umieszczany zawsze przed rozwidleniem. Zaraz za skrzyżowaniem umieszcza się znak R-1 dla potwierdzenia kierunku jazdy.

znak R-1c, „Jedź prosto”.

Na najbliższym rozwidleniu dróg należy zachować kierunek jazdy. Strzałka jest w odpowiednim kolorze szlaku.

modyfikacja znaku R-1b, „Zmiana kierunku jazdy”.

Zastosowany m.in. dwukrotnie na szlaku czarnym w celu ułatwienia orientacji na skomplikowanym skrzyżowaniu 7 dróg. Strzałka jest w odpowiednim kolorze szlaku.

Wykonane oznakowanie:
Zgodne z instrukcją znakarską PTTK dla szlaków rowerowych.
Do oznakowania szlaku użyto następujących technik:
- znaki malowane na drzewach i słupach
- metalowe tabliczki zamocowane na metalowych słupkach znaków drogowych
- drewniane tabliczki zamocowane na drewnianych słupkach przydrożnych ogrodzeń.
Na całej długości szlaki są oznakowane jako dwukierunkowe.

Osoba odpowiedzialna za projekt i oznakowanie szlaków:
Mirosław Arczak ( ). Uprawniony znakarz szlaków rowerowych PTTK.

W latach 2005-2006 autor koncepcji i wykonawca szlaków rowerowych na terenie Gminy Dywity. W latach 2008-2009 wykonawca szlaków rowerowych dla gmin: Lidzbark, Mrągowo oraz powiatu Żuromińskiego. W roku 2009 autor projektu i wykonawca szlaku turystyki rowerowej Olsztyn - Gronity - Kudypy w ramach Kampanii „JAdę, NIE TANKUJĘ”. W roku 2010 autor projektu i wykonawca szlaku „Gościniec Niborski” Bartąg – Napiwoda oraz sieci szlaków i tras na terenie Lasu Miejskiego w Olsztynie. Kieruje Klubem Turystyki Rowerowej „4R” przy Oddziale Warmińsko-Mazurskim PTTK w Olsztynie.